Dzień przed meczem, czyli ten najbardziej zakręcony. Wszystko musiało być dopięte na ostatni guzik na jutrzejszy wieczór. Dlatego też w wygodnych adidasa, dresie i zwykłej białej koszulce, od rana robiłam maraton po ośrodku. Hotel - załatwiony, stroje - przygotowane, buty - do pary, piłkarze - wszyscy zdrowi i bez okresu... co ? Dobra, uznajmy, że na przykład taki Neymar ma ciężki okres przynajmniej raz na trzy tygodnie. Dobra, dalej. Bilety dla rodziny - wydane, zaproszenia - rozesłane, posiłki - zamówione, skład - dostarczony i potwierdzony, wszystko - prawie gotowe, Maluma - zaniedbany, ups, wystąpił błąd w systemie. Miałam chwilę oddechu, dlatego też udałam się na jakiś lunch. Wybrałam wyjątkowo knajpkę w bezpiecznej odległości od ośrodka, gdyby stało się coś, że jestem potrzebna. Powiadomiłam Eualię, że wychodzę i szybkim spacerkiem doszłam do budynku. Po odebraniu zamówienia, przez przesympatycznego kelnera, wybrałam numer narzeczonego. - Halooo ? - oznajmił zaspany i zaraz po t...
- Pomalujesz mnie trochę ? – zapytał, kiedy kończyłam swój makijaż. Oparł się ręką o futrynę i patrzył tak seksownie, ludzie ! - Do czego to doszło. – zaśmiałam się. – Pomaluję, ale daj mi chwilę. – oznajmiłam, domalowując rzęsy. - To może ja poczekam w pokoju, na łóżku. – zagwizdał i powoli się odwrócił, zdążyłam jeszcze zobaczyć jak uśmiecha się zalotnie. Toć jasne, że chce, żebym mu usiadła na kolanach. Idiota, ale przynajmniej kochany. Wzięłam podkład i puder i poszłam do Juan’a. Usiadłam standardowo na jego kolanach i precyzyjnie pędzelkiem, zaczęłam rozprowadzać podkład. - Wiesz, że jak się spocisz to prędzej czy później to się zmyje. – rzekłam. – Najwyżej w czasie przerwy będę Cię poprawiać, chociaż w sumie przynajmniej będziesz wyglądał jak z okładki albumu. – zaśmiałam się. - A myślałem, ze dirty boy jest zarezerwowany tylko dla ciebie. – i znowu ten zalotny wzrok. - Wiesz, bo to jest tak… - odłożyłam kosmetyki na bok i popchnęłam go na łóżko. – Jest...
- Oho, trochę huczy w głowie, Eulalia ! - zawołałam przyjaciółkę. - Nie krzycz. proszę - przyszła zakwaszona. - A miało się skończyć tylko na lampce - zaśmiałam się - Dobra, zbierajmy się, bo dziś nie dojedziemy do roboty - zwlokłam się z łóżka i podeszłam do walizki. Wyjęłam z niej ubrania i pokierowałam się do łazienki. Po pół godzinie byłam gotowa, czekając na Lalie, zrobiłam śniadanie, które wspólnie zjadłyśmy i pojechałyśmy do ośrodka. *** - Przestań obracać ciągle ten telefon w ręce ! - zganiła mnie przyjaciółka. - Minęło już 24 godziny, odkąd się nie odezwał - wypuściłam powietrze. - Widzę, ze nieźle mu pojechałaś - poklepała mnie po plecach i poszła do gabinetu. *JUAN W TYM SAMYM CZASIE* - A może te 24 godziny ciszy to za dużo już ? - spytałem Miguela, kiedy na tarasie popijaliśmy kawę. - To chyba ona powinna się pierwsza odezwać - upił łyk czarnej cieczy. - W sumie to mi jest głupio, że się zachowałem jak prawilny dupek - podrapałem się po głowie. - R...
Komentarze
Prześlij komentarz